มันออกจะตื่นเต้นอย่างเหลือล้นกับผู้ชายที่มีประกายตาวับไว
มีความน่าพิศวงในตัวของผู้หญิงคนนี้ ซึ่งหมายถึงทั้งโซฟีและปิแอร์
มีความน่าพิศวงอยู่งานเขียนเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน
เทพนิยายประกายตาหรือ The Man With Dancing Eyes เป็นผลงานเขียนชิ้นแรกของโซฟีดาห์ล นามสกุลคุ้นหูเพราะมันเหมือนกับนามสกุลของตาเธอที่ชื่อ…
‘โรอัลด์’
ตอนนี้คงรู้แล้วว่าตาเธอเป็นใคร
ข้าพเจ้าได้อ่านหนังสือเล่มนี้ตามคำแนะนำของเพื่อน ในแง่ความสนใจที่ว่า “ผู้ชายคนนี้ไม่มีชื่อ นอกจากสมญานามดวงตาประกาย” ซึ่งเป็นส่วนผสมที่น่าสนใจยิ่ง
แต่กลับต้องพบความประหลาดซึ่งหมายถึงความสนุกสนานตลอดระยะเวลาที่อ่านเรื่องแสนสั้นนี้ ตอนแรกคุณอาจจะรู้สึกว่ายาวเกินไปก่อนที่สักพัก โดยไม่รู้สึกตัวกลายเป็นสั้นเกินไป
1 ส่วน 5แรกของเนื้อเรื่องนั้นเต็มไปด้วยชีวิตชีวาก่อนพาเราถอยเล็กน้อย แล้วลุกขึ้นมาเต้นรำใหม่ เหมือนกับดวงตาของผู้ชายคนนั้น (ตายจริง ช่างรู้สึกเขินอะไรเช่นนี้)
ความรู้สึกสนุกประหลาดนี้หาไม่ได้ง่ายนักในหนังสือที่เป็นนิยายภาพ ไม่มีความน่าเบื่อเลย มีเพียงความสนุกน่าประหลาดกับเรื่องราวแสนขบ..ขันพื้น ๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งกับผู้ชายที่เธอรัก
ต้องขอชื่นชมในงานเขียนชิ้นแรกของผู้หญิงชื่อโซฟีอย่างล้นเหลือ คำกล่าวว่าเป็นพรสวรรค์อย่างแท้จริงนั้นไม่ใช่สิ่งที่มาเกินไปเลยแม้เพียงนิดเดียว
ภาพประกอบในเรื่องนั้นยิ่งเข้ากันได้ดีอย่างน่าประหลาดไม่ต่างกัน เพราะภาพและงานเขียนต่างสื่อความประหลาดออกมา ดุจเรื่องเดียวกันจริง ๆ (ซึ่งควรเป็นอย่างนั้น) การเลือกที่จะวาดภาพด้วยลายเส้นที่น่าพิศวงนั้นน่าสนใจมาก ทำให้เข้ากับความพิศวงของเรื่องอย่างสุดซึ้ง มองเฉย ๆ ก็ยังชอบได้ ตลกจริง ๆ
ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติ (ซึ่งหาชมได้ยาก) แม้แต่การเขียนถึงหนังสือเล่มนี้ยังรู้สึกว่าเป็นธรรมชาติมากกว่าครั้งไหน
วินาทีนี้ต้องขอบคุณเพื่อนผู้แนะนำ
มันเป็นประสบการณ์ที่ดีมากเมื่อได้อ่านหนังสือเล่มนี้
ฉันรักมัน
ในวันที่แสนหนักหน่วง ลองหาเล่มนี้มาอ่านเพื่อทอนน้ำหนักของความเหนื่อยล้าลงบ้างก็ได้ หนังสือเล่มบางอาจช่วยเติมสีสันให้ชีวิต
Who brought that painting out?
แล้วเจอกัน

0 ความคิดเห็น